Sekswerker wordt illegaliteit in gedreven

Tijdens de persconferentie van 23 februari is uitgesproken dat de ondernemers met contactberoepen vanaf vandaag weer aan de slag mogen. We kunnen weer naar de kapper en schoonheidssalon om ons te laten verwennen en onszelf beter te laten voelen. De ‘bad hair days’ zijn eindelijk voorbij. De groep met een contactberoep die net als in 2020 is uitgesloten van versoepeling, zijn sekswerkers. Zij mogen niet aan het werk. Sterker nog, opting-in sekswerkers krijgen nog steeds géén noodsteun vanuit de overheid. Illegaliteit van sekswerk ligt op de loer.

Sekswerk is legaal in Nederland en het is dan ook vanzelfsprekend dat je dan dezelfde rechten hebt als andere werkenden en dus recht op bescherming van de overheid. De huidige coronatijd laat echter een ander beeld zien. De opting-in sekswerker is namelijk geen zzp’er, maar ook geen werknemer. Ze betalen net als iedereen belasting, maar financiële steun voor deze groep is er nagenoeg niet. We hebben het dan over sekswerkers die bij een seksclub, privéhuis, massagesalons, SM-studio’s of escortservice werken. We weten niet precies om hoeveel sekswerkers het gaat, maar de schatting is dat het 4.000 tot 5.000 mensen zijn.

Aangezien opting-in sekswerkers niet zijn ingeschreven bij de Kamer van Koophandel zijn ze geen ondernemer en vallen ze niet onder de Tijdelijke Overbruggingsregeling Zelfstandig Ondernemers (TOZO). Daarnaast worden er geen werknemerspremies afgedragen door de exploitant waarvoor ze werken, waardoor er ook geen inkomsten zijn via de Tijdelijke Noodmaatregel Overbrugging Werkgelegenheid (NOW-regeling). Ze kunnen als zij voldoen aan de gestelde voorwaarden, zoals de vermogens- en partnertoets, mogelijk aanspraak maken op een bijstandsuitkering via hun gemeente.

Een jaar corona laat echter zien dat veel opting-in sekswerkers geen bijstandsuitkering ontvangen, vanwege geld op een spaarrekening of een partner met inkomen. Een vermogenstoets die overigens níet geldt voor de zzp’er die een TOZO aanvraagt bij zijn of haar gemeente. Voor de opting-in sekswerkers gelden dus andere regels en daarmee zitten Sandra en Emma (namen zijn fictief) al een jaar zonder inkomsten thuis.

Om het nog ingewikkelder te maken heeft de overheid een nieuwe regeling in het leven geroepen: TONK (Tijdelijke Ondersteuning Noodzakelijke Kosten). Die gaat voor een aantal opting-in sekswerkers wellicht wat verlichting brengen, maar die regeling wordt uitgevoerd door gemeenten met beleidsvrijheid om eigen keuzes te maken en geldt bovendien vanaf 1 januari 2021 waardoor de inkomstenderving van maart tot en met december 2020 niet wordt gedekt. Door deze situatie zien vrouwen als Sandra en Emma zich ‘gedwongen’ om illegaal hun werk uit te oefenen.

Daardoor verdwijnt de prostitutie uit het zicht van de overheid en de politie en is er geen toezicht meer op het welzijn van de mannen en vrouwen die klanten thuis bezoeken. De wijkagenten verdwijnen al uit de buurten en de politie op straat wordt momenteel al zwaar overbelast door alle coronamaatregelen, dus de extra ogen zijn weg. Het wordt dus tijd om na alle discussies echt iets te doen aan de positie van de opting-in sekswerkers in Nederland. Zij verdienen onze steun net als andere beroepen die de corona-eindstreep moeten halen.

Prof. dr. Josette Dijkhuizen, honorair hoogleraar Ondernemerschapsontwikkeling (Maastricht School of Management), initiatiefnemer van Stichting Krachtbedrijf, een ondernemersprogramma voor slachtoffers van huiselijk geweld en sekswerkers.

Deze opiniebijdrage kwam mede tot stand en wordt ondersteund door:

FNV Zelfstandigen
Verweij Jonker Instituut
Stichting Hulp en Opvang Prostitutie en mensenhandel (SHOP)
Brancheorganisatie Proud
Jan Struijs, voorzitter Nederlandse Politie Vakbond

Bron: Binnenlandsbestuur.nl

Opinie van eigenaresses van ­high-class escort service: ‘Waarom worden sekswerkers weer uitgesloten?’

Een sekswerker demonstreert door middel van een peepshow tegen het besluit dat sekswerkers nog niet aan de slag mogen. Het kabinet bepaalde dat alle contactberoepen na een lockdown weer aan de slag mogen, maar sloot sekswerkers uit van hervatting van hun werk.

Terwijl alle contactberoepen weer aan de slag mogen, moeten de sekswerkers thuis blijven. Onze beroepsgroep wordt wederom en zonder argumentatie uitgesloten van versoepeling. Terwijl masseurs en schoonheidsspecialisten ook intieme delen van het lichaam aanraken, zonderde premier Mark Rutte (VVD) onze beroepsgroep zonder toelichting uit. Ons werk zou ‘een bijzonder karakter’ hebben.

Sekswerkers worden door de overheid anders behandeld omdat er gebrek aan inzicht en interesse in het werk is. Er wordt gewezen op het feit dat sekswerkers intiem contact hebben met hun klanten en bijvoorbeeld kappers niet. Toch is sekswerk vaak veel veiliger dan menig mens’ sociale leven. Sekswerkers moeten zich namelijk altijd al aan strenge hygiëne- en veiligheidsprotocollen houden.

Bovendien, in ons geval, zien de ­escorts maar één klant per week – als dat al het geval is. Contactmomenten zijn dus beperkter dan die van kappers en schoonheidsspecialisten, die tientallen zo niet honderden klanten per week ontvangen. Het achterlaten van je gegevens en het uitvragen van klachten is tegenwoordig ingebouwd in onze werkwijze. Veel verplaatsing tussen regio’s is er ook niet. We zoeken altijd iemand die zo dichtbij mogelijk woont.

Wanneer we deze argumenten aandragen bij de politiek, is het tegen dovemansoren. Wij spreken nu voor de high-class escortbranche, maar elk segment van deze sector behoeft regels die passen bij de gelegenheid. De onwetendheid en de vooroordelen zorgen ervoor dat wij nog steeds geen gelijke rechten hebben. Dat is oneerlijk.

Eva Swagerman en Yorinde ­Mazereeuw (eigenaresses van ­high-class escort service Pink Sheets), Velsen-Noord

Zeeuwse sekswerkers gaan gewoon door tijdens lockdown: ‘Ik heb zelfs een speciaal avondkloktarief’

VLISSINGEN – Zeeuwse sekswerkers balen dat ze op 3 maart niet terug aan de slag mogen. Het kabinet besloot dinsdag dat alle contactberoepen weer uitgeoefend mogen worden, behalve die van prostituees. ,,Je mag dus wel een gewone masssage krijgen, maar geen erotische massage? Dat gaat er bij klanten gewoon niet in.” Veel sekswerkers werken tijdens de lockdown dan ook gewoon door.

Anna werkt nu zo’n 1,5 jaar als prostituee in een middelgrote Zeeuwse stad*. Lockdown of niet, ze blijft gewoon klanten ontvangen in haar huis. Met een starttarief van 150 euro is ze niet de goedkoopste. Toch doet ze het niet voor het geld, zegt ze. ,,Ik voel me er gewoon happy bij. De seks houdt me gezond en mentaal stabiel. Hoewel ik alle orgasmes fake, geniet ik toch enorm van het contact met mannen.”

Ze ontvangt zo’n zes mannen per maand. De helft van al haar klanten komt uit Zeeland. De andere helft uit alle delen van Nederland. Ze is weleens bang dat ze met al die contacten een ‘superverspreider’ is. Aan mondkapjes tijdens de seks doet ze niet. ,,Dan zouden de mannen zeker wegblijven”, zegt ze. ,,Ze willen mijn gezicht kunnen aanraken, de intimiteit vinden ze erg belangrijk.”

‘Jonge mannen zijn eenzaam en boeken me langer’

Toch neemt ze wel voorzorgsmaatregelen. Als ze klachten heeft, belt ze al haar klanten af. En dat verwacht ze ook van hen. Verder is ze erg hygiënisch. Voor de zekerheid heeft ze een thermometer bij de hand waarmee ze haar klanten controleert op verhoging. ,,En als ik seksueel contact heb gehad, ga ik een periode niet op bezoek bij mijn 86-jarige moeder. Of ik laat me eerst testen in een teststraat.”

De vraag naar betaalde seks is enorm toegenomen, zegt ze. ,,Mijn klanten zijn vooral jonge mannen, tussen de 20 en 35 jaar. Ze hebben echt behoefte aan seks en intimiteit. Ze missen nu een hoop: niet sporten, niet stappen. Velen zijn eenzaam. Ze missen contact. Ik merk ook dat ze me langer boeken dan eerst. Ze willen eerst wat drinken, wat ontspannen, ze nemen de tijd,”

Speciaal avondkloktarief van 500 euro

Vanwege de avondklok heeft ze een speciaal ‘pakket’ opgesteld. Klanten kunnen voor 500 euro van 21.00 uur tot 04.30 uur bij haar blijven. ,,Daar wordt best veel gebruik van gemaakt. Een muziekje, wat drinken en ze hoeven niet te rijden.” En worden ze ’s ochtends om half vijf dan weer buitengegooid? ,,Nee hoor”, zegt ze lachend. ,,Dan krijgen ze koffie, een gebakken eitje, maar geen seks meer. Ik doe gewoon mijn huishouden en we babbelen nog wat. Daarna gaan ze naar werk of huis.”

Ze kent veel prostituees in Zeeland die ook gewoon doorwerken. ,,Het is ons werk. Als iemand tegen je zegt dat je je werk niet meer mag doen, dan is dat vreemd hoor. Je verliest je ritme, je wilt gewoon door. En veel sekswerkers verdienen enorm veel geld. Als dat ineens wegvalt, is dat gewoon raar. Ik hou me voor de rest aan alle regels. Ik zal er wel voor opgeknoopt worden, maar voor mijn werk neem ik gewoon een gecalculeerd risico.”

‘Maatregelen zijn discriminatie’

Roos Schippers uit Goes snapt dat Anna doorwerkt. Ze is al jaren actief als escort en runt een eigen bureau in Den Haag. ,,Waarom zou je wel een gewone massage mogen krijgen, maar geen erotische massage? Veel klanten snappen dat gewoon niet meer. De logica is weg.” Haar escortbureau ligt nu wel volledig stil. ,,Ik wil geen boete krijgen en mijn vergunning kwijtraken.”

Ze kent schrijnende gevallen van prostituees die buiten alle noodsteunregelingen vallen. Privéhuizen en escortbureaus werken vaak met een ‘opting-in’ regeling. Een sekswerker heeft dan geen arbeidscontract en is ook geen ZZP’er. Die tussenvorm valt buiten alle compensatieregelingen. Ze kunnen alleen nog de bijstand in, maar daar worden ook zware eisen gesteld aan de verblijfsduur in Nederland en kans op werk.

,,Het is een vreemd soort wantrouwen van de overheid. Alsof sekswerkers niet professioneel met hygiëne kunnen omgaan en een fysiotherapeut wel”, zegt ze. ,,Sekswerkers hebben al jaren strakke hygiënemaatregelen, vanwege de kans op soa’s. Als escortbureau screenen wij alle klanten sowieso al. En sekswerkers zijn gewend om goed handen te wassen en dingen te ontsmetten. Dat doen we al jaren, lang voor iedereen van Covid-19 hoorde.”

Smeekbedes van invalide mensen

Daar is Peter de Jong, van Erotheek L’Amour in Hulst, het roerend mee eens. Normaal lopen er in zijn seksshop zo’n acht prostituees rond. Nu zitten ze allemaal thuis, werkloos. ,,Terwijl de telefoon roodgloeiend staat. Het zijn allemaal mensen die omhoog zitten. Veel oudere klanten en weduwnaars. Maar we krijgen ook smeekbedes van mensen met een beperking of ze toch mogen langskomen.”

Die laatste groep bestaat uit mensen van bijvoorbeeld Zeeuwse zorginstellingen, die één keer in de maand langskomen. Met begeleiding. Ze hebben volgens De Jong behoefte aan intimiteit, maar soms ook gewoon aan een knuffel of een praatje. ,,Dat is een serieus probleem. Er zijn echt mensen die behoefte hebben aan een maatje. Ze vormen de grootste groep van onze klanten. Dat doet pijn.”

Virtuele seks

Terwijl zijn zaak geen cent omzet draait en steunmaatregelen niet voldoende zijn, ziet hij op sekssites als Kinky en Sexjobs volop advertenties van prostituees die wél klanten ontvangen. Vaak illegaal. ,,Er is helemaal geen goede controle daarop.” Zo adverteren veel sekswerkers nu met virtuele seks, ofwel: webcamseks. Die advertenties verschijnen als eerste op de sites, dat is volgens hun coronabeleid. Maar sommige vrouwen bieden in werkelijkheid helemaal geen webcamseks aan. Ze misbruiken de optie zodat ze bovenaan de site komen en de meeste views krijgen.

Virtuele seks is voor de vrouwen van l’Amour geen optie. De Jong: ,,Ze zijn bang dat de video’s worden opgenomen en online verschijnen. Ze hechten aan hun privacy en willen in de anonimiteit werken.” Hij hoopt dan ook dat het kabinet snel met een versoepeling komt voor sekswerkers. ,,Niet alleen ons bedrijf, maar ook de sekswerkers worden zwaar getroffen. Er is nu geen enkel perspectief.”

Versoepelingen, maar niet voor sekswerkers? Het is maar wat je ‘een beetje risico’ noemt

COLUMN Waar is die Christelijke waarde dan van omkijken naar je medemens?” Nee, dat hoor je niet vaak, sekswerkers of -exploitanten die zich op christelijke waarden beroepen. Maar het water staat de Utrechtse seksclub La Cloche aan de (schaam)lippen en daarom publiceerden de uitbaters een open brief op hun site, waarin zij van het kabinet heropening eisen.

La Cloche doet daarbij een speciaal beroep op het CDA en de GristenUnie: hadden die de afgelopen maanden de mond niet vol van het helpen van sekswerkers? Nou, daar is dus helemaal niets van terechtgekomen, als we La Cloche mogen geloven. En de concullega’s van het Amersfoortse House of Dreams beamen het van harte.

Als de andere contactberoepen, zoals kappers en masseurs, op 2 maart open mogen, moet dat ook gelden voor het oudste contactberoep ter wereld. Dat La Cloche schrijft dat sekswerkers door de overheid tot slavernij worden gedwongen, is misschien niet handig in een branche die geteisterd wordt door mensenhandel. Maar dat het ze menens is, staat vast.

De druppel

Intussen wacht de horeca Ruttes toestemming niet langer af. Een actiegroep van ondernemers, aangesloten bij Koninklijke Horeca Nederland, kondigde gisteren aan op 2 maart de terrassen open te gooien, toestemming of niet. De massale parkfestijnen die de afgelopen dagen ook in Utrecht plaatshadden, waren de druppel voor de kroegbazen en restauranthouders. Ook de sportscholen hebben acties aangekondigd: morgen willen ze buiten activiteiten organiseren uit protest tegen de lockdown.

De premier had vast iets anders voor ogen toen hij dinsdagavond versoepelingen afkondigde. Rutte wilde ‘een beetje risico nemen’, omdat steeds meer Nederlanders de coronamaatregelen ‘zat’ waren. ,,Beperkt en weloverwogen”, noemde hij het, met kenmerkend zelfvertrouwen. Maar het lijkt erop dat het kabinet heeft misgegokt en een kapitale, strategische blunder heeft gemaakt. Iedere ouder weet dat je het gezag kwijtraakt, zodra je ook maar een strobreed toegeeft. En vooral: dat je het ene kind niet moet gunnen, wat je het andere verbiedt. Als zowel de horeca als de sportscholen en de seksclubs hun deuren opengooien, is Rutte de regie kwijt. Het is maar wat je ‘een beetje risico’ noemt.

Ruim vijfduizend nieuwe besmettingen. En de druk is niet van de ketel. De geest lijkt uit de fles.

bron: https://www.ad.nl/utrecht/versoepelingen-maar-niet-voor-sekswerkers-het-is-maar-wat-je-een-beetje-risico-noemt~a5833f4f/

Reactie van onze redactie:

Leuk dat een columnist een licht laat schijnen over onderwerpen die hij in zijn eigen krant leest. Echter je zie dat de uitbater van Privehuis La Cloche, SM Studio Almere en House of Dreams gelijk hebben met hun open brief zie o.a. op www.privehuishod.nl, www.privehuislacloche.nl & www.smstudio-almere.nl, maar ook andere uitbaters/sekswerkers zoals te lezen valt hier https://www.ad.nl/dordrecht/villa-weizigt-baalt-dat-sekswerk-nog-niet-mag-corona-is-toch-geen-seksgerelateerde-ziekte~afb2f926/ en hier https://www.ad.nl/binnenland/sekswerkers-komen-met-peepshow-op-wielen-naar-den-haag-we-worden-behandeld-als-kleuters~aadea995/ en hier https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/sekswerkers-een-groter-coronarisico-dan-kappers-of-masseurs-nonsens-zeggen-zij-zelf~b06747c2/

Want RTL Nieuws meldt dat het uitsluiten van sekswerk bij de komende versoepelingen van alle andere contactberoepen geen advies van het OMT is zie: https://www.rtlnieuws.nl/economie/business/artikel/5216645/sekswerkers-protest-problemen-coronasteun-tonk-contactberoep en https://www.privehuizenblog.nl/uitzonderen-van-sekswerkers-staat-niet-in-omt-advies-van-medisch-experts-het-is-een-eigen-keuze-van-het-kabinet/ dus dat is een bewuste keuze van de regering geweest, wisselgeld voor de christelijke partijen het CDA en ChristenUnie die anti prostitutie zijn?

En waarom La Cloche/House of Dreams de term slavernij benoemde beste Jerry, is om te laten zien dat onze overheid wel de sekswerkers met legalisering van de prostitutie destijds alleen belastingplicht gaf en geen rechten, want er is geen financiële steun voor deze dames tijdens de huidige lockdown. Dus een moderne vorm van slavernij. En men af moet van het stigmatiseren van de prostitutie waarin vaak beweerd wordt dat er veel gedwongenheid, mensenhandel en misstanden zijn. Terwijl dat slechts ca. 5% is waarvan het grootste gedeelte in de illegale prostitutie waar nu legale sekswerkers massaal in gejaagd worden door ze geen steun te geven en hun werk te verbieden terwijl andere contactberoepen wel mogen. 95% van de prostitutie is gewoon in orde en ook met strenge controles van overheden. Door prostitutie steeds te framen als iets slechts en niet gebaseerd op feiten of juiste cijfers zal de seksbranche nooit uit het verdomhoekje komen. Sterker nog, vandaag opent het AD zelfs landelijk met groot voorpagina nieuws over weer een anti prostitutie tv programma van prostitutie haatster en EO medewerker (christelijke inslag dus weer) Jojanneke van den Berge over de uitzonderingen van voorbeelden wat fout kan gaan in de prostitutie: https://www.ad.nl/binnenland/mia-belandde-op-haar-19de-in-de-pornowereld-mijn-grenzen-werden-steeds-meer-verlegd~a9aa0f8a/ Ja er zijn altijd vreselijke voorbeelden te vinden. Maar als er bij 30 groentewinkels in Nederland rot fruit wordt gevonden is toch niet de gehele groentewinkelbranche slecht en verrot? Waar komt die drang toch vandaan om prostitutie steeds te criminaliseren. Een politieke partij als D’66 staat daar veel realistischer in zie hun verkiezingsprogramma over dit onderwerp: D’66: Rechten voor sekswerkers

D66 erkent sekswerk als werk. Sekswerkers moeten in alle vrijheid voor hun beroep kunnen kiezen.

  • Individuele sekswerkers dienen gelijke toegang te hebben tot het arbeidsrecht als andere werkenden. Zij verdienen de vrijheid om als zzp’er te werken, en mogen niet uitgesloten worden

    van verzekeringen en andere financiële dienstverlening.

  • Binnen de seksindustrie moeten we financiële uitbuiting, dwang en geweld voorkomen en bestrijden. Met heldere nationale wetgeving willen we de toegang tot hulpverlening en het
    rechtssysteem voor kwetsbaar gemaakte personen binnen dit werkgebied garanderen.
  • D66 verzet zich tegen verdere criminalisering en stigmatisering van de sector, zoals de strafbaarstelling van dienstverlening aan sekswerkers (pooierverbod) of van de klant.
  • Wij zijn tegen een registratieplicht voor sekswerkers.

Verder zijn politieke partijen als de Piraten Partij, Bij1, Groenlinks (of Burgemeester Halsema na) en Code Oranje realistischer t.o.v. een goed prostitutiebeleid.

En beste Jerry, de seksbranche snapt net als andere gesloten branches als horeca etc. heel goed dat er een beleid is waarin we kiezen voor gezondheid en bescherming van mensen tegen het corona virus. Echter indien er geen financiële of te weinig steun voor de legale vergunde seksbranche. Daarom de vergelijking dat de overheid de sekswerkers als slavernij gebruikt. Kan jij je voorstellen dat je banksaldo/spaargeld wordt ingenomen, je salaris wordt gestopt en wordt gezegd je krijgt ook komende tijden geen salaris en we weten niet wanneer je het wel weer krijgt, want dan doen we om met zijn ALLEN de zwakkeren en zieken te helpen i.v.m. coronabestrijding. Zou je dan ook relaxt blijven zitten en alles begrijpen terwijl je je gezin niet meer kan onderhouden of je huur/hypotheek niet meer kan betalen? Beetje meer begrip en realiteitszin graag, wat je ook van het vak prostitutie vindt. Dat bedoelen ze met menselijkheid. Maar journalisten gaan schijnbaar mee in de framing van dat sekswerk per definitie slecht is en die mensen geen rechten hoeven te hebben en niet moeten zeuren. Dat kan, dat is ook een zienswijze…..

Lees nu nog een keer goed de open brief van La Cloche, House of Dreams, SM Studio Almere, wellicht begrijp je het dan beter en wees bewust dat sekswerkers en seksexploitanten niet voor het vak politiek of journalistiek hebben geleerd, dus het zijn geen perfect tekstschrijvers. Overig journalisten ook niet als we de vele fouten in de artikelen de laatste tijd online lezen, nog los van eigen verkeerde aannames…. De open brief staat dus op www.privehuishod.nl en www.smstudio-almere.nl en www.privehuislacloche.nl.

We zullen weer wachten op de volgende trap na naar sekswerkers die zich niet kunnen verdedigen. Wat een fijne maatschappij is dit toch aan het worden.

Brandbrief van House of Dreams & La Cloche aan het kabinet

De directie van privehuis House of Dreams (Amersfoort), privehuis La Cloche (Utrecht) en SM Studio Almere heeft een brandbrief gestuurd aan het kabinet zo is te lezen op hun website. Hieronder is de hele brief te lezen.

Brandbrief namens de sekswerkers & seksexploitanten aan het kabinet

Met verbazing hebben wij kennis genomen van de nieuwe aangekondigde versoepelingen van u als regering in het zwalkende Coronabeleid. Alle contactberoepen mogen weer open per 2 maart BEHALVE sekswerkers.

Argument van Rutte om contactberoepen te openen is dat het 1-op-1 contacten zijn en daarom bijvoorbeeld minder risico geeft dan in de horeca of op de terrassen. Maar sekswerk is een 1-op-1 contact ook in 1 ruimte. Bij een kapsalon is het 1-op-1 contact met meerdere mensen in 1 ruimte. Sekswerkers zorgen altijd al voor goede hygiëne, immers zij moeten zichzelf én de klant beschermen voor andere virussen, soa’s etc.. Corona regels en maatregelen zijn in sekswerk net zo goed of beter te regelen.

Sekswerk vindt nu door de lange lockdown en het niet geven van financiële steun aan sekswerkers en ook vele seks-exploitanten, steeds massaler plaats in de al bestaande en grote illegale sector. De advertenties op vele prostitutiewebsites breiden zich de laatste weken snel uit. Sekswerkers die geen inkomen hebben moeten uit nood wel het illegale circuit in, waardoor er ook geen zicht is op hun veiligheid, mistoestanden etc.

Anno 2021 waarin men de mond vol heeft van mensen gelijk behandelen, samen het probleem oplossen, in het reine komen met het slavenverleden en of daarvoor excuses aan te bieden, is de Nederlandse overheid niet eens in staat een nieuwe vorm van slavernij te bestrijden, neen – ze veroorzaken deze juist zelf met slappe wetgeving, zeker met betrekking tot sekswerkers. Deze laatste hebben jaren geleden bij de legalisering van hun vak nooit de beloofde rechten gekregen. Neen slechts uitsluitend een belastingplicht. Zelfs nu tijdens de opgelegde lockdown van het vak sekswerk, is er geen enkele financiële steun van de overheid voor sekswerkers. Een vorm van slavernij dus.

Christelijke regeringspartijen zoals het CDA en de ChristenUnie hebben afgelopen maanden hun mond vol gehad over het helpen van sekswerkers om ze financiële steun te geven, of te helpen uit het sekswerk te halen. Er is nog steeds GEEN financiële steun, en waarom wil de politiek sekswerkers uit een beroep halen wat ze zelf gekozen hebben? Waarom moeten religieuze normen en waarden opgelegd worden op mensen die dat helemaal niet willen. Mensen kiezen hun vak zelf om geld te verdienen. Waarom mag een fabrieksarbeider of kantoorbediende wel zijn vak kiezen en een sekswerker niet?

Natuurlijk moeten misstanden bestreden worden. Maar ga niet het kleine percentage misstanden in een branche steeds gebruiken om een gehele branche een negatief imago te geven en te criminaliseren. Met als gevolg dat sekswerkers en seksexploitanten die in het legale circuit werkzaam zijn en daardoor de strengste controles hebben van overheden en instanties als politie, GGD etc. met een BIBOB-wet in de hand als dwingend gereedschap, geen of amper terecht kunnen bij banken, verzekeringsmaatschappijen, en geen hypotheken krijgen van banken/hypotheekverstrekkers of een huurwoning. Waardoor ze vaak gedwongen worden – om tegen veel hogere lasten – zich te begeven in een andere markt om hetzelfde recht te krijgen als iedere burger.

Waar is die Christelijke waarde dan van omkijken naar je medemens? De nieuwe prostitutiewet die nu bij de Eerste Kamer ligt brengt de sekswerkers en seksexploitanten ook verder in de verdrukking. En verbieden of sluiten van legaal sekswerk zal mensenhandel, criminelen en onveilig zwartwerk voor sekswerkers in de hand werken.

Onze eisen als sekswerkers en seksexploitanten:

  • Geef ons gelijke rechten net als andere belastingbetalers, geef ons kans op een hypotheek, verzekeringen, recht op huren van woningen.
  • Geef ons uitkering/financiële hulp van overheid bij gedwongen lockdown (met terugwerkende kracht!) en behandel ons niet als een groep paria’s die buiten de maatschappij staat, wij betalen ook belasting!
  • Open de legale vergunde en streng gecontroleerde seksbranche (indien niet, geef met terugwerkende kracht financiele hulp).
  • Stop met criminalisering van de seksbranche
  • Pak illegale prostitutie hard aan

Stop met het negeren van sekswerkers en stop met deze oneerlijke behandeling van deze belastingbetalende burgers die zich al aan strengere wetgeving moeten houden dan andere burgers! Voorkom dat criminelen, pooiers in het illegale circuit de overhand krijgen en of vrijwillige sekswerkers in het illegale circuit vatbaar worden voor deze gasten of onveilig moeten werken t.o.v. kwaadwillende klanten.

Directie Privehuis La Cloche – Utrecht, Privehuis House of Dreams – Amersfoort & SM Studio Almere

Toevoeging 26 februari

Zie hier het bewijs dat het geen advies van het OMT was om sekswerkers uit te sluiten van de versoepelingen van alle andere contactberoepen. Dus wisselgeld voor de christelijke regeringspartijen, CDA en ChristenUnie? Help het sekswerk en hun mensen de illegaliteit in, en de ellende in zonder inkomen en of enig zicht op inkomen?

Onze hoop is op D66 die realistisch denkt en een plan heeft in hun verkiezingsprogramma m.b.t. prostitutie in Nederland. 

Vergeten groep: Sekswerkers. Wel plichten, geen rechten

Op dinsdag 23 februari kondigde het kabinet versoepelingen aan. Alle contactberoepen mogen weer starten. Uitgezonderd de sekswerkers. En dat is pijnlijk, het is namelijk ook de groep die van de toch al beperkte overheidssteun het minste ziet.

In alle branches die te maken hebben met lockdowns horen we de verhalen. De verhalen dat zelfs met overheidssteun er vele ondernemers aan onderdoor gaan. Besef dan dat er een groep sekswerkers is die wel aantoonbaar belasting betaald heeft al jaren lang, maar nu weer geen euro zien van de overheid.

Minister bevestigde dat sekswerkers geen aanspraak maken op corona-steunpakket

Minister Koolmees gaf tijdens de eerste lockdown aan dat sekswerkers via opting-in inderdaad loonbelasting betalen, maar geen aanspraak kunnen maken op de financiële regelingen zoals de NOW, WW of Tozo. Alleen de algemene bijstand is een optie voor deze mensen, zegt hij. Aan alternatieve noodsteun specifiek voor deze groepen werd niet gewerkt door het kabinet gaf hij aan. Nul oplossingen en nul besef van de situatie waar mensen in terecht komen.

Vrij kort daarna mocht sekswerk weer, waardoor iedereen in de branche weer alle tijd besteedde om de verliezen proberen goed te maken en weer een inkomen te genereren. En nu, nu zijn we weer terug bij af. Geen steun, al een paar maanden niet open en geen uitzicht op heropening.

Sekswerk door in de illegaliteit

Sekswerker gaat nu weer volop door, maar dan in de illegaliteit. Het is niet tegen te houden, wat moet je anders als je je huis uit gezet kan worden omdat je de huur niet meer kan betalen? Solliciteren op een andere baan met een verleden als sekswerker is lastig, het stigma is nog groot. De werkwijze van de overheid maakt dat sekswerkers geen andere keuzes meer hebben, met soms gevaar voor eigen leven. De plekken waar je veilig je sekswerk kan doen zijn al jaren ingeperkt, maar is nu helemaal niet meer aanwezig.

Het kleine sprankje hoop, toen het bericht kwam dat contactberoepen weer mochten starten, bleek weer een klap in het gezicht zijn vanuit de overheid. Het kabinet is ronduit discriminerend door sekswerk als enige contactberoep uit te sluiten. Krijg je een uitgebreide relaxmassage? Dat is vanaf 3 maart geen probleem meer. Staat je kapper op 10 centimeter van je neus vandaan om je pony te knippen? Gewoon doen!

Wouter Koolmees en zijn D66 laten het er gewoon weer bij hangen. Dat de sekswerkers geflest zouden worden door de christelijke partijen, daar kijken we helaas al niet meer van op. D66 en VVD laten het maar gebeuren.

Lockdownprostitutie: “Wat denken politiekers? Dat wij in alle innigheid de liefde bedrijven met klanten? Ik heb zelfs handschoenen gedragen als ik bezig was”

Hoe vergaat het in deze langgerekte coronatijden de meisjes van plezier, die in het Anwerpse Schipperskwartier normaal gezien wellustig kronkelend klanten lokken vanachter hun ramen? En die nu al bijna een heel jaar niet één nachtshift hebben gedraaid, niet kunnen terugvallen op een overbruggingskrediet en over wie ook gisteren na het Overlegcomité met geen woord gerept werd? Hoe overleven ze?
Het Antwerpse Schipperskwartier – ingekapseld tussen het Eilandje en het centrum van de stad – ligt er als een uitgestorven, zieltogende driehoek bij. Honderden raamprostituees verdreven door een virus, de aanblik van al die lege barstoelen in de lege ramen heeft iets apocalyptisch. De rode neonlichten nog altijd gedoofd, elke stekker uit het stopcontact. Aan bijna elke gevel hangt hetzelfde bord: temporarily closed. En tijdelijk duurt hier al lang. De rosse buurt ging half maart voor drie maanden in lockdown, in juni konden de raamprostituees weer aan de slag – zij het uitsluitend overdag – en begin november viel het doek opnieuw over de straatjes die het niet gewend zijn om ooit te slapen. Sekswerk is per slot van rekening een niet-medisch contactberoep.
Toch slenteren hier nog mannen rond, en niet alleen voor de kortste weg van punt a naar b. Tersluiks speuren ze de ramen af, want er zou toch maar eens ergens één prostituee zijn blijven zitten op haar kruk. “Het is eigenlijk niet te geloven dat sommige mannen blijkbaar niet weten dat de rosse buurten nog altijd in lockdown zitten”, zegt Jan Adams (49), een onderhoudsman die werkt voor een Nederlandse groep die hier 17 panden met in totaal 68 ramen in eigendom heeft. “Ik blijf hier driemaal daags mijn toer doen om te zien of alles er nog oké bijligt en ik niet links of rechts een herstellingske moet doen, en gisteren vroeg een passant: ‘Hoe komt het dat dat hier niet open is?’ ‘Mijnheer, dat is al drie maanden in heel België zo.’ Waarop hij in alle ernst zei: ‘Maar ik ben speciaal uit Limburg naar hier gereden om te vogelen!’ Ja, je komt hier wat tegen.”

Geen normaal werk
Wie je hier in het straatbeeld ook tegenkomt, tippelend: de Bulgaarse Angel (37). Ze wéét dat tippelen ten strengste verboden is en een dag eerder nog gaf de politie haar voor de tweede “en laatste” keer een waarschuwing, maar ze blijft de straatjes van het Schipperskwartier maar op- en aflopen, op zoek naar alstublieft toch maar een klant. “Want ik heb niks meer”, zegt ze zeer luid snikkend in zeer gebrekkig Engels en Duits. “Als de politie mij nog eens ziet tippelen, vlieg ik de bak in. Maar wat moet ik doén? Als ik niet snel een klant vind, heb ik vandaag zelfs geen geld om eten te kopen. En ik moet toch eten? En dan zwijg ik nog van de huur. De huisbaas heeft de huur tijdelijk van 900 naar 700 euro laten zakken, maar dat is nog altijd een fortuin wanneer je geen geld mag verdienen. Ik sta hopeloos achter met de huur, straks gooit hij mij nog buiten. En dan heb ik ook geen dak meer. Scheisse, maar ik ben echt rádeloos.” Ze schreit zich een oog uit, Angel.

“Ik zit hier acht jaar in een raam – daarvoor was ik tien jaar raamprostituee in Duitsland. En ik héb geprobeerd om hier in België normaal werk te krijgen, maar ze geven mij geen normaal werk. En van de shampoo en tandpasta die ik soms al eens krijg van Violett (de instantie die hier in het Schipperskwartier medische en sociale hulp biedt aan sekswerkers, red.) kan ik niet eten.” Ze roept nog zeker drie keer uit dat ze hulp wil, voordat ze met de moed der wanhoop wegwandelt. Om er elke vent die haar pad kruist smekend in de ogen te kijken. Triester dan dit wordt het niet.

Volgens het Belgische Strafwetboek is sekswerk op zich niet strafbaar. Het faciliteren van sekswerk – zoals het verhuren van raampanden – is dat wel. Zoals in wel meer steden, geldt ook in Antwerpen een gedoogbeleid ten aanzien van prostitutie. Maar waar sekswerkers zich in Gent bijvoorbeeld kunnen inschrijven als horecapersoneel, kan dat in Antwerpen niet. “En omdat raamprostituees hier geen statuut hebben als werknemers, kunnen ze in tijden als deze ook geen aanspraak maken op een tijdelijke werkloosheidsuitkering”, zegt Wendy Gabriëls, coördinator van Violett. “Ze weten zich dankzij een goed uitgewerkte politiecodex weliswaar zo goed mogelijk beschermd tegen uitbuiting en slechte werkomstandigheden, maar daar zijn ze natuurlijk niks mee in tijden waarin ze niet mogen werken. Het water staat hen aan de lippen. Nu nog meer dan in de eerste lockdown, want toen konden velen nog teren op spaarcenten. En de voedselbonnen van 20 euro die we tijdelijk van de stad kregen om uit te delen, zijn intussen ook allemaal op.”

Meer lezen

ALLEMAAL ANTWERPEN: “Boodschappen voor de meisjes van ’t Schipperskwartier”

Elke weekdag plukken onze reporter en fotograaf een toevallige voorbijganger van straat voor een fijn gesprek. Want iedereen heeft een verhaal. En zeker in Antwerpen. Vandaag: Jeorge (57).

“Ik heb al eens in de Gazet gestaan toen jullie een reportage maakten over het Schipperskwartier. Ik ben er boodschapper voor de meisjes. Dat doe ik ondertussen zeven jaar, als zelfstandige. Want meestal hebben ze geen tijd om boodschappen voor zichzelf te doen. Ze moeten hun klanten ontvangen. Alles wat de meisjes nodig hebben, koop ik voor hen. Eten, drinken, koffie, en de spullen die ze nodig hebben om hun werk te kunnen doen. Keukenrol bijvoorbeeld. Dat is wat steviger dan WC-papier.“

“Ik vind mijn werk leuk. Eigenlijk ben ik een soort van maatschappelijk werker. Een hulpverlener. Ik help hen en ken hen bijna allemaal. Bij hun werknaam, niet bij hun echte naam. Ook hun achtergrondverhalen ken ik niet. Hun familie, hun leven. Daar vraag ik niet naar. Voor mij is dat goed zo. Ik hoef dat allemaal niet te weten. Ik blijf professioneel. Maar als de meisjes mij dingen willen vertellen, dan luister ik natuurlijk wel. De meesten zijn hier al lang. Maar er komen ook geregeld nieuwe meisjes bij, vooral jonge meisjes.”

“Ik hoop dat ik mijn werk nog lang kan blijven doen. Elke dag kom ik daarvoor met de fiets van Berchem naar hier. Ik ken veel mensen in deze buurt. De winkeliers, de restauranthouders. Nu ben ik de
hond van de krantenwinkel aan het uitlaten. Lang geleden ben ik van Peru naar Antwerpen verhuisd, om hier te komen studeren aan de universiteit.”

bron: https://www.gva.be/cnt/dmf20210120_95419650

Hoe prestigeproject My Red Light op de Wallen roemloos ten onder ging

Zelfs The New York Times kwam kijken bij de opening van bordeel My Red Light op de Wallen. Zo’n vier jaar later is het prestigeproject van oud-burgemeester Van der Laan roemloos ten onder gegaan met een ton schuld. Een reconstructie.
Bron: Het Parool

Het moest het eerste seksbedrijf in Europa worden waar sekswerkers zelf de dienst uitmaken. Voor en door sekswerkers, was het motto van ‘gemeentebordeel’ My Red Light. Het project had een machtig man achter zich staan: wijlen burgemeester Eberhard van der Laan. Hij was de initiatiefnemer en wist menig tegenstander op de Stopera te pareren.

Van der Laan hoopte de raamprostitutie van binnenuit te hervormen zodat sekswerkers niet gebonden zouden zijn aan een pooier of raamexploitant. In de zomer van 2016 ging het project van start. Van der Laan benaderde zelf geldschieters en donateurs, waaronder de Rabobank, dat ‘enkele honderdduizenden euro’s’ als startkapitaal leverde. HVO Querido werd gevraagd de sekswerkers te begeleiden. “Zeg maar eens nee tegen Van der Laan,” zei Clemens Blaas, destijds bestuurder van zorgorganisatie HVO Querido. De gemeente werd toezichthouder en voerde controles uit om te kijken of de regels werden nageleefd.

In My Red Light (MRL) konden de sekswerkers zelf beslissen over de verhuurvoorwaarden van de kamers, de werktijden en vakanties. Het moest een veilige en schone werkplek bieden.

Het bordeel op de Oudezijds Achterburgwal, hoek Boomsteeg, kwam in vier panden die tot 2007 in handen van Wallenkoning Charles Geerts waren. De panden werden voor twee miljoen aangekocht door maatschappelijk investeerder de stichting Start Foundation. Deze verhuurde de ruimte aan de stichting MRL.

Janpaul Scholtmeijer van Vens Architecten ontwierp themakamers als een boyfriend-/girlfriendkamer, kinkyroom en een sekssalon met een losstaand bed, een groot bad en een paal. In mei 2017 ging het bordeel open. Het trok belangstelling van de internationale pers. Van heinde en verre kwam men naar het bordeel kijken. The New York Times schreef er een groot artikel over.

Meer lezen