Ergernissen van dames van plezier / Meesteressen over klanten

Elders op internet vonden we een top 10 van de meest voorkomende ergernissen van commerciële Meesteressen/dames van plezier:

  1. Klanten die ongevraagd naaktfoto’s en filmpjes van zich zelf per telefoon sturen (dames houden daar sowieso niet van, laat staan als commerciële dame, want het is werk en daarbuiten is het niet interessant wat een klant stuurt, zeker niet betreffende seks/SM
  2. Klanten die blijven bellen, ondanks dat er nooit door de commerciele dame wordt opgenomen (verstoort andere sessies met klanten, of hun privetijd waarin ze niet met hun werk bezig willen zijn)
  3. Arrogante klanten
  4. Slechte hygiene mannen (veel mannen die zeggen van zich zelf goed hygiene te hebben, hebben dat ook niet)
  5. Ongevraagd vele sms’jes, what’s app berichten en of emails sturen door klant naar commerciele dame/cq verliefde klanten die maar niet willen zien dat dame niet daarin geinteresseerd is, ze spreekt immers nooit met je af zonder geld er voor te vragen etc.
  6. Tijdrekken bij vertrek door langzaam met aankleden, door blijven praten, terwijl de volgende klant zit te wachten of de dame haar korte pauze tijd mist
  7. Door blijven vragen/zeuren over diensten die een dame niet wil aanbieden
  8. Teveel privevragen stellen over dame (ze zit haar voor haar werk, wat ze prive doet etc. doet voor een klant niet terzake)
  9. Niet intiem geschoren zijn bij klant (onhygienisch)
  10. Liegen en of sterke verhalen vertellen over priveleven klant, zich beter voordoen
  11. Bemoeien met werkwijze en omstandigheden van de dame

Misschien wel geinig om als klant eens te lezen, en te beseffen dat een dame van plezier vriendelijk is etc. maar daardoor niet dom is of alles maar gelooft of over zich heen moet laten komen. Vriendelijk zijn omdat service en klantenbinding meespeelt is iets anders dan dom en goedgelovig zijn. Dames hebben iedere dag vele klanten op bezoek en kennen alle soort gedragingen wel. Ze zitten er voor hun geld, het is een beroep, waarmee ze in hun privétijd niet meer geconfronteerd willen worden.

Gemeenten maken zelfstandig sekswerk vanuit eigen woning onmogelijk

Zelfstandig sekswerk vanuit huis is in bijna alle Nederlandse gemeenten onmogelijk. Hoewel sekswerk vanaf 2000 een legaal beroep is, mogen prostituees in slechts drie van de 352 gemeenten hun diensten vanuit de eigen woning aanbieden. Dat blijkt uit onderzoek van Pointer naar de vergunningsregels van gemeenten, ook wel de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) genoemd.

Sinds het afschaffen van het bordeelverbod in 2000 is prostitutie in Nederland gelegaliseerd. Toch mogen sekswerkers in bijna alle gemeenten hun klanten niet thuis ontvangen. Voor het verkrijgen van een vergunning mag de sekswerker namelijk niet zelfstandig werken. Naast de sekswerker moet er altijd een exploitant bij betrokken zijn.

Andere zelfstandige beroepen zoals nagelstylisten, kappers en masseurs mogen wel vanuit hun eigen woning werken. Voor sekswerkers gelden in de meeste gemeenten dus vergunningsregels. Daarnaast zorgen bestemmingsplannen er vaak voor dat sekswerk op woonlocaties niet is toegestaan.

Het aantal plekken waar sekswerkers hun werk legaal mogen uitvoeren, zoals privéclubs en bordelen, is vanaf 2000 fors afgenomen. Veel sekswerkers voelen zich gedwongen om illegaal vanuit huis te werken. Daarmee lopen zij het risico op hoge boetes en uithuisplaatsingen.

Volgens Rodney Haan van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) veroorzaakt dit lokale beleid dat sekswerkers in een kwetsbare positie komen. Illegaliteit en uitbuiting liggen op de loer. “Ze blijven hun werk wel doen, maar dat gaan ze in het grijze circuit doen. Mochten ze dan hulp nodig hebben, dan durven ze niet meer zo snel naar de instanties te stappen.”
Hoe ziet ons sekswerkbeleid eruit?
   
Nieuwe regels

Lelystad, Tilburg en Assen zijn in Nederland de enige gemeenten waar sekswerkers ook vanuit huis hun klanten mogen ontvangen. Hiervoor hebben deze gemeenten de afgelopen jaren de regels voor deze sekswerkers versoepeld. Zo kunnen in Lelystad sekswerkers zich bij de gemeente als thuiswerker laten registreren en hebben zij de mogelijkheid om hun gegevens met hulpinstanties te delen.

“Wij willen zo zicht krijgen op de sekswerkers die in onze gemeente actief zijn”, zegt Rob de Bie, beleidsadviseur APV van de gemeente Lelystad. Tot nu toe heeft slechts één sekswerker zich bij de gemeente geregistreerd.

“Er is een groot wantrouwen opgebouwd bij sekswerkers. Met name de angst dat er repressief wordt opgetreden door de politie op het moment dat sekswerkers in de woningen worden aangetroffen. Juist dat vertrouwen proberen we terug te winnen door het bieden van veiligheid en hulp”, aldus De Bie. In Lelystad lopen sekswerkers die hun klanten thuis ontvangen niet het risico om uit huis geplaatst te worden.

Maandag uitzending TV, Nederland 2: NPO2 22.15 uur met o.a. interview eigenaar Privehuis La Cloche (www.privehuislacloche.nl) – House of Dreams (www.privehuishod.nl) en SM Studio Almere – (www.smstudio-almere.nl) en D66 raadslid Utrecht: Ellen Bijsterbosch

Zondag 19.00 uur uitzending Radio 1 NPO 19.00 uur

Bron: https://pointer.kro-ncrv.nl/gemeenten-maken-zelfstandig-sekswerk-vanuit-eigen-woning-onmogelijk

‘Wet op sekswerk is morele koehandel’ te belangrijk om te vergeten!

Het wetsvoorstel Wet Regulering Sekswerk is rampzalig voor sekswerkers, schrijft Joep Rottier. ‘De gedachte dat repressie iets zal oplossen, is achterhaald.’

Eind 2019 lanceerde het kabinet het wetsvoorstel Wet Regulering Sekswerk (WRS). Na een voorbereiding van jaren werd een pakket aan maatregelen gepresenteerd dat de beoogde doelstellingen – bestrijden van mensenhandel en uitbuiting, positieverbetering van sekswerkers en verlagen van het stigma op sekswerk – moet realiseren.

Verondersteld mag worden dat de bedenkers van het wetsvoorstel zich in die tijd voldoende hebben verdiept in literatuur en onderzoek over (effecten van) sekswerkbeleid. Ook zou aangenomen mogen worden dat de meningen van alle betrokken partijen, niet in het minst van de sekswerkers zelf, in dat tijdsbestek terdege zijn geïnventariseerd.

Toon discussie

Het is anders. Het conservatief-christelijk gedachtegoed, waarin het bestaan van prostitutie per definitie als onacceptabel wordt beschouwd, bepaalt de toon van het discours rond de WRS.

Onlangs nog liet de leider van coalitiepartij Christen Unie, Gert-Jan Segers, weten dat een aangepaste – lees: repressievere – prostitutiewet een voorwaarde voor de CU is om mee te doen aan het huidige kabinet.

Prooi coalitieafspraken

Het liberale beeld dat mensen vrij zijn in hun (beroeps)keuzes en recht hebben op gelijke arbeidsrechten blijkt ten prooi te zijn gevallen aan coalitieafspraken. Je mag je afvragen hoe de liberale coalitiepartners dit beleid van exclusie zonder blikken of blozen kunnen verantwoorden. Omdat de nieuwe wet nu eenmaal een coalitieafspraak is? Politieke koehandel heet dat – over de hoofden van mensen.

Voor ieder weldenkend mens is duidelijk dat factoren als uitbuiting en mensenhandel binnen de arbeidsmarkt, dus niet alleen binnen de seksindustrie, resoluut bestreden moeten worden. Elk geval is er één te veel.

Legaal beroep

Het voorgestelde pakket, dat nu nog bij de Raad van State ligt, tart echter elk realiteitsbesef. Voor de duidelijkheid: sekswerk is een legaal beroep, maar het stigma op sekswerk is groot. Dat is wat deze WRS ernstig veronachtzaamt.

Het wetsvoorstel bepaalt dat alle sekswerkers gecriminaliseerd zullen worden, tenzij men bereid is zich landelijk te laten registreren én over een vergunning beschikt. Echter, juist vanwege dat stigma kan of wil een aantal sekswerkers zich niet vergunnen.

Weigering

Ook bestaat er geen bewijs dat een registratiestelsel helpt bij het bestrijden van wantoestanden. Integendeel. Recent onderzoek in Duitsland, waar met een dergelijk stelsel is geëxperimenteerd, heeft uitgewezen dat 83 procent van de sekswerkers heeft geweigerd zich te laten registreren – en daarmee juist in de illegaliteit is beland waar zij voorheen legaal werkten. Angst voor verlies van privacy was een belangrijke reden.

Dan de geopperde leeftijdsverhoging voor sekswerkers van 18 naar 21 jaar. Het getuigt van naïviteit te veronderstellen dat alle sekswerkers onder 21 ‘dan dus maar’ zullen stoppen. Ook hun rest niets anders dan werken in het risicovolle onvergunde of illegale circuit, nota bene het werkveld waarvan de WRS onderkent dat het kwetsbaar is voor wantoestanden en daarom moet worden aangepakt. Hoe paradoxaal: uitbuiting en mensenhandel willen bestrijden door sekswerkers het niet-vergunde circuit in te jagen.

Het gesuggereerde ‘pooierverbod’ in de WRS doet daar nog een schepje bovenop. Die regel bepaalt dat ieder die een niet-vergunde sekswerker tegen betaling een dienst verleent – bijvoorbeeld een taxichauffeur of een accountant – door de wet als pooier wordt beschouwd en gesanctioneerd zal worden met een boete van 20.000 euro. Dus een gestigmatiseerde groep sociaal isoleren is de oplossing?

Meer lezen

‘Sekswerk wordt bewust in een schimmige hoek gedrukt’

In Utrecht zijn te weinig plekken waar sekswerkers legaal hun werk kunnen uitoefenen. Het openen van nieuwe locaties is in deze branche ontzettend moeilijk, en de stad is niet de enige gemeente met dit probleem. D66-raadslid Ellen Bijsterbosch vindt dat er verandering in moet komen. “We maken het werk voor sekswerkers onmogelijk.”

Het is maandagochtend en we staan samen met raadslid Ellen Bijsterbosch op de stoep van het oudste, nog bestaande bordeel van Utrecht. In een volledig donkergrijs geverfd pand met geblindeerde ramen zit privéhuis La Cloche. Binnen zitten aan een lange donkere gang zeven kamers waarin vrouwen hun klanten kunnen ontvangen. Ellen heeft een afspraak met Raymond, de eigenaar van het privéhuis. Dat is niet de eerste keer want ze spreekt vaker met mensen uit de seksindustrie in de stad.

Samen met een ander privéhuis en een erotische massagesalon is La Cloche de enige vergunde plek voor sekswerk in Utrecht. In de afgelopen jaren zijn de ruim 160 ramen in de Hardebollenstraat en op de boten langs het Zandpad gesloten, nadat er op het Zandpad meldingen waren van mensenhandel. De gemeente nam de rigoureuze maatregel om alle plekken te sluiten. En in het voorjaar van dit jaar sloot ook de Utrechtse tippelzone, omdat er plaats gemaakt moest worden voor woningbouw. De gemeente probeert prostitutie op het Zandpad een nieuwe plek te geven, maar het vinden van een geschikte exploitant is tot nu toe niet gelukt. Zeven jaar na het sluiten van het Zandpad is er voor de Utrechtse sekswerker dus nog geen alternatief.

Adverteren op Kinky

Exploitant Raymond en Bijsterbosch geven aan dat met het verdwijnen van de werkplekken de prostitutie niet verdwenen is uit de stad. Raymond bekijkt de onlineadvertenties op sites als Kinky.nl, Citygirl.nl, Snacc.nl en Sexguide.nl wekelijks en ziet het aantal alleen maar toenemen. Vaak werken deze sekswerkers vanuit hotels of vanuit huis. Het probleem is alleen dat dit in Utrecht, en in veruit de meeste andere plaatsen in Nederland, niet is toegestaan.

Volgens Bijsterbosch maakt het tekort aan werkplekken sekswerkers kwetsbaar: “Sekswerkers werken noodgedwongen vanuit huis, maar als ze dan bijvoorbeeld geweld meemaken, zullen ze niet zo makkelijk naar de politie gaan. Het kan een boete opleveren en ze lopen zelfs een risico om uit huis gezet te worden.”

Openen vrijwel onmogelijk

Het openen van nieuwe locaties is ontzettend lastig, vertelt Ellen. “Als je op een andere plek een nieuw privéhuis wil openen, dan moet je het bestemmingsplan wijzigen. En dat is onwijs moeilijk.” In Utrecht, en ook in veel andere steden, staat in het bestemmingsplan of er op een locatie prostitutie mag plaatsvinden. Maar dit zijn alleen locaties waar prostitutiebedrijven gevestigd waren tijdens de opheffing van het bordeelverbod in 2000. Als die plekken sluiten en als er iets anders voor in de plaats komt, betekent het dus dat er minder locaties zijn waar prostitutiebedrijven geopend kunnen worden in Utrecht.

Bovendien speelt er ook een financiële component mee die het openen van nieuwe bedrijven moeilijk maakt. “Als je als ondernemer in deze branche een pand zou willen kopen dan moet je onwijs veel eigen geld meenemen. Een lening zal je niet snel krijgen. Dus het hangt met meerdere dingen samen waarom het heel lastig is om een locatie te openen”, aldus Ellen.

Stigmatisering

Dat is iets wat Raymond ook merkt. Terwijl hij naar eigen zeggen werkzaam is in de strengst gecontroleerde branche, willen banken aan hem geen hypotheek geven. Dat hangt volgens hem samen met het stigma dat er op sekswerk zit. Banken vinden de branche te riskant. “Ik moet heel vaak liegen tegen mensen over mijn werk. Ik zie bijvoorbeeld een deel van mijn familie niet meer sinds ik in dit vak zit. Je moet constant vechten tegen vooroordelen. Men denkt gewoon dat het vies of crimineel is.”

Volgens Bijsterbosch is dat iets waar verandering in moet komen, om te beginnen binnen het gemeentebeleid: “Het heeft er ook mee te maken dat we dit vak op heel veel manieren criminaliseren. We maken voor sekswerkers het werk zo onmogelijk dat we deze branche, bewust vind ik, een schimmige hoek indrukken.”

Bron: pointer.kro-ncrv.nl

Win gratis sex met het schrijven van een recensie op het grootste forum van Nederland & Belgie: Citygirl.nl

Morgen 1 september zijn er weer 20 prijswinnaars bekend van de 20 gratis sexprijzen die Privehuis House of Dreams – Amersfoort, Privehuis Almere, Privehuis La Cloche – Utrecht en SM Studio Nederland (Almere, Utrecht & Amersfoort) verloten onder de recensieschrijvers van de maand augustus.

Alle recensieschrijvers die 1 of meerdere recensies schrijven op het forum van www.citygirl.nl over hun ervaring(en) met een meisje van Privehuis House of Dreams, La Cloche, Almere of een Meesteres/kinkygirl van SM Studio Almere, Amersfoort of Utrecht, dingen iedere maand mee naar 1 van de 20 gratis sexprijzen. De prijzen zijn een gratis sexdate van 30, 45, 60 of 60 min met jacuzzi met een sexy meisje van www.privehuishod.nl of www.privehuislacloche.nl.

Schrijf jij nu ook nog snel je ervaring(en) via een recensie hier: https://www.citygirl.nl/node/43 of hier: https://www.citygirl.nl/node/25 ?

De prijswinnaars worden 1 september bekend gemaakt o.a. via https://www.citygirl.nl/node/14739 en https://www.citygirl.nl/node/14774 en https://www.citygirl.nl/node/659 bekend gemaakt maar ook op https://www.smstudio-nederland.nl/nieuws/, https://www.privehuislacloche.nl/nieuws/, https://www.privehuishod.nl/nieuws/ en www.smdome.com.

Wie schrijft die blijft!

Het veiligste land voor sekswerkers: dit kunnen we leren van Nieuw-Zeeland

Als je aan sekswerk denkt, dan denk je waarschijnlijk niet meteen aan Nieuw-Zeeland. Maar toch wordt het land tijdens de gesprekken die we voor ons onderzoek naar sekswerk voeren er bijna elke keer bijgehaald. Nieuw-Zeeland is pionier op het gebied van prostitutiebeleid. Criminoloog Joep Rottier deed er jarenlang onderzoek naar. “Wetenschappelijk onderzoek laat keer op keer zien: hoe repressiever het beleid, hoe onveiliger je het voor sekswerkers maakt.”

Sekswerkbeleid is een afspiegeling van de moraal van de samenleving, stelt Joep Rottier als ik hem bel om over zijn onderzoek te praten. Hij promoveerde in december 2018 aan de Universiteit Utrecht op het Nieuw-Zeelandse prostitutiebeleid en zag dat we in Nederland nog veel van het land kunnen leren. In ieder geval door het beleid rondom sekswerk minder op vooroordelen en moraal, maar meer op wetenschappelijk bewijs te baseren.

Dat we in Nederland niet dezelfde rechten en plichten aan sekswerkers geven als in Nieuw-Zeeland, heeft te maken met de stigmatisering van het beroep. “Kijk, bijvoorbeeld ook naar Zweden. Daar heerst over het algemeen de opinie: sekswerkers zijn slachtoffers. Het is een onmondig persoon die zelf niet kan beslissen. Dan krijg je beleid dat daarop is ingesteld. In Zweden ben je als bezoeker van een sekswerker strafbaar. Ze proberen prostitutie zoveel mogelijk uit te bannen.” Maar uitbannen is een utopie, stelt Rottier.

Decriminaliseren

Jarenlang was sekswerk verboden in Nieuw-Zeeland, maar daar kwam verandering in door een sterke campagne van de belangenvereniging voor sekswerkers, de NZPC (New Zealand Prostitutes’ Collective ). Zij verenigen zichzelf in 1987 en vochten voor een beleid dat niet langer gebaseerd was op moralistische ideeën, maar op pragmatische en rationele argumenten. Ze betrokken wetenschappers, politici, en mensen uit de gezondheidssector in hun lobby en in 2003 zorgde een meerderheid van één zetel in het parlement ervoor dat er een nieuw prostitutiebeleid kwam. De belangrijkste veranderingen: prostituees worden sekswerkers en sekswerk wordt gedecriminaliseerd. Daarnaast krijgen sekswerkers precies dezelfde rechten en plichten als ieder ander beroep. In plaats van bovenmatige staatsbemoeienis ligt het accent op zelforganisatie.

Veilig

Nieuw-Zeeland is het enige land dat op deze manier naar sekswerk kijkt. Tussen 2013 en 2018 deed Rottier onderzoek naar de situatie in het land. Hij zag dat het beleid daar nogal wat teweeg heeft gebracht. Door rechten aan sekswerkers te geven en door als overheid een sterke belangenorganisatie financieel te faciliteren en daar nauw mee samen te werken, is de positie van de sekswerker enorm verbeterd. In tegenstelling tot in Nederland zijn sekswerkers volwaardige onderhandelingspartners van de overheid. “Geweld tegen en misbruik van sekswerkers is afgenomen. Exploitanten en klanten van sekswerkers die uit zijn op uitbuiting weten dat ze daarmee diep in de problemen kunnen komen. Er zijn mooie voorbeelden van sekswerkers die met succes naar de rechter zijn gestapt”, legt Rottier uit. “In plaats van een ‘vogelvrij-status’ voelen sekswerkers in Nieuw-Zeeland zich sinds 2003 beschermd door politie en het justitieel systeem.”

Bovendien is het beeld van sekswerkers veranderd: “Een deel van mijn onderzoek was spreken met parlementsleden die in 2003 tegen het nieuwe beleid hadden gestemd. De meeste daarvan betwijfelden nog steeds het bestaansrecht van prostitutie op moralistische gronden, maar gaven aan dat ze inmiddels voor decriminalisering zouden stemmen nu ze de positieve effecten van het beleid hadden gezien. En ik merkte het ook los van de interviews die ik voor mijn onderzoek deed. Als ik bijvoorbeeld in een café of op een terras zat en ik vertelde over mijn werk, dan vroeg ik vaak aan mensen hoe ze dachten over sekswerk. Dan zie je dat het beleid heeft geleid tot destigmatisering, tot veel meer acceptatie van het beroep dan bijvoorbeeld in Zweden waar prostituees worden geframed als hulpeloze slachtoffers van brute dominante mannen”.

Moraal

In Nederland is sekswerk een legaal beroep, maar zijn sekswerkers gebonden aan veel restrictieve regels waar iemand met een ander beroep niet aan hoeft te voldoen. Zelfstandige sekswerkers moeten meestal een vergunning aanvragen om hun werk te mogen uitvoeren, maar in veel gemeenten is het in de praktijk onmogelijk om die te verkrijgen. Daardoor worden sekswerkers min of meer gedwongen om onvergund hun werk doen.

Rottier stoort zich aan de moraalpolitiek in het Nederlandse prostitutiebeleid. “Er worden onlogische keuzes gemaakt. Als je sinds 2000 kijkt naar de regelgeving dan zie je dat het beleid alleen maar repressiever wordt. En kijk naar het sluiten van de ramen in Utrecht en Amsterdam. Sekswerkers komen zonder werkplek te zitten en er worden geen vervangende arbeidsplekken aangeboden. Het is een ontmoedigingsbeleid zonder realiteitsgehalte. De sekswerkers stoppen immers niet, maar verdwijnen in het ondergrondse circuit.” En juist dat zorgt voor onveilige situaties, volgens Rottier: “Klanten kunnen hun gang gaan want zij weten: een onvergunde sekswerker gaat toch niet naar de politie uit angst voor sancties.”

“Natuurlijk, uitbuiting en mensenhandel vindt net als bijvoorbeeld in de agrarische industrie plaats in de prostitutie, en Nieuw-Zeeland is hiervan niet uitgezonderd. Daar moeten we ons hoofd niet voor in het zand steken. Maar wetenschappelijk onderzoek laat keer op keer zien: hoe repressiever het beleid, hoe onveiliger je het voor sekswerkers maakt. Het verbeteren van de positie van sekswerkers is een illusie zolang er sprake blijft van stigmatiserend en repressief beleid”, aldus Rottier.

bron: 12 september 2021 https://pointer.kro-ncrv.nl/het-veiligste-land-voor-sekswerkers-dit-kunnen-we-leren-van-nieuw-zeeland

Sekswerkers zijn slecht imago zat: ‘Liever een hoer naast me, dan een supermarkt’

Ze zijn het beu. In de beeldvorming zijn sekswerkers altijd óf slachtoffer van mensenhandel óf ‘happy hooker’. ,,Maar de meesten van ons zijn gewoon bezig hun dagelijks brood te verdienen.”

Iedere keer als Sabrina die ene foto weer ziet, komt de boosheid van toen boven. Het is een foto van acht jaar geleden, gemaakt in een van de woonbootjes aan het Zandpad, de bekende prostitutiezone in Utrecht. Groot in beeld: Sabrina’s bijna blote billen en de hoge laarzen eronder.

De foto (hieronder) is gemaakt op de dag van de gedwongen sluiting van het Zandpad. Die was voor Sabrina heel ingrijpend, omdat ze haar werkplek kwijtraakte: ,,Ik zette me in om in Utrecht een vrouwvriendelijke onderneming te starten: door sekswerkers voor sekswerkers. Maar we kregen geen vergunning.’’

De foto zou over de sluiting van het Zandpad moeten gaan, maar dat zie je nauwelijks. ,,Je ziet mijn billen en mijn laarzen.’’ Het Zandpad is sinds die tijd dicht. Sabrina – destijds haar werknaam – is ander werk gaan doen en volgt een studie.

Geen slachtoffer

Maar de foto blijft opduiken. Als anonieme, algemene illustratie bij verhalen over sekswerk. ,,Het meest kwalijke vind ik dat de foto soms bij een verhaal over mensenhandel staat’’, zegt ze. ,,Ik ben geen slachtoffer. Ik ben vrijwillig de prostitutie ingegaan en gedwongen gestopt door de gemeente. Het is dus omgekeerd.’’

Sekswerkers willen van hun eeuwige stigma af. Ze zijn niet alleen óf een slachtoffer van mensenhandel, uitgebuit door een pooier óf de happy hooker die haar droombaan beleeft. Ze zijn ook vele tinten grijs daartussen. Om dit aan de buitenwereld duidelijk te maken, ondernemen ze nu actie.

,,Voor veel escorts, webcammers of pornomakers is het gewoon werk. We zijn bezig ons dagelijks brood te verdienen”, zegt Yvette Luhrs, sekswerker, maker van de eerder dit jaar uitgezonden docuserie Ik word prostituee en oud-voorzitter van belangenvereniging Proud, voor wie in de erotische industrie werkt.

Luhrs is betrokken bij project Reimagining Sex Work, dat moet leiden tot een completer, meer divers beeld van sekswerkers bij het grote publiek. Onderdeel van dit project zijn werkgroepen waarin online van gedachten wordt gewisseld en fotoworkshops in Amsterdam, Utrecht en Tilburg waaraan journalisten, fotografen en sekswerkers meedoen.

Ze hopen zo onder meer te bereiken dat bij verhalen over sekswerk niet steeds dezelfde standaardfoto’s worden geplaatst. ,,Ze doen de breedte van het werk geen recht.”
Geweld

Het imago maakt het sekswerkers moeilijk en kan zelfs leiden tot geweld tegen hen, is de ervaring van Mariëlle, escort en mede-initiatiefnemer van het project. Zij wil niet met haar echte naam op deze site uit angst dat ze haar huurhuis uit moet.

,,Een voorbeeld? Ik heb al tien jaar last van een stalker die bij mijn buren brieven in de bus doet waarin staat dat er een illegaal prostitutiebedrijf in hun complex zit, dat daardoor hun woningprijs daalt en ziektes worden verspreid. Hij roept mensen op de woningbouwvereniging te bellen”, vertelt ze.

Verontwaardigd: ,,Maar ik werk niet thuis en het werk dat ik doe is legaal. Mensen denken dat het illegaal is, omdat er vaak zo over geschreven wordt.”

Extra vakantiegeld

Niemand weet precies hoeveel sekswerkers er in Nederland zijn. Er is een paar jaar geleden een schatting gemaakt dat 22.000 mensen structureel of af en toe aan prostitutie doen. Maar dan zijn er nog de webcammers, pornomakers, strippers, parenclubs en mensen die telefoonseks aanbieden.

,,Dat we het niet precies weten, komt óók door het slechte imago: mensen gebruiken een andere naam als ze werken en veranderen vaak van plek. Het is geen vak waar je heel open over bent”, weet Minke Dijkstra, antropoloog, actieonderzoeker en ook een van de initiatiefnemers van dit project. ,,En wanneer ben je sekswerker? Ook als je het alleen nu en dan doet voor wat extra vakantiegeld?”

Er zijn niet slechts één of twee soorten sekswerkers, is de boodschap van Mariëlle, Luhrs en Dijkstra. Dat beeld verdient nuancering. ,,Zie sekswerkers gewoon als mensen die werken”, zegt Luhrs. ,,Veel van ons hebben zelf de keuze gemaakt dit werk te gaan doen, omdat het op dat moment het beste paste. Is het dan een droombaan? De kassière bij Albert Heijn zal ook niet gedroomd hebben van dat werk.”

De kern van het imagoprobleem zit hem volgens de vrouwen in het taboe op seks en vrouwelijke seksualiteit. ,,Iedereen vindt iets van seks’’, stelt ze. ,,Maar dat jij je niet kunt voorstellen dat iemand aan betaalde seks doet, wil niet zeggen dat iedereen er zo over denkt.’’

Meer lezen

Utrechtse gemeenteraad: ‘Meer ruimte voor sekswerkers’

In de Utrechtse Jaffastraat zat tot 2013 een bordeel

UTRECHT – Een groot aantal partijen in de Utrechtse gemeenteraad wil dat er meer legale sekswerkplekken komen in de stad. Op dit moment zijn er zes zogenoemde vergunde plekken, de partijen vinden dat te weinig. Ook pleit de raad ervoor om de mogelijkheden voor sekswerkers die thuis werken te verruimen. Die wensen kwamen naar voren tijdens een debat over een voormalig bordeel aan de Utrechtse Jaffastraat.

Voor het uitoefenen van sekswerk is een vergunning van de gemeente nodig. Dat is dus bijvoorbeeld nodig voor een bordeel of een escortbureau. Utrecht kent op dit moment zes van dergelijke vergunde plekken, daarvan zijn er drie ook daadwerkelijk in bedrijf. De bekendste is club La Cloche op de Amsterdamsestraatweg. In het verleden zat er een soortgelijke club in de Jaffastraat, midden in een woonwijk, maar het bordeel sloot jaren geleden. Het college wil de bestemming van het pand wijzigen, het moet de bestemming ‘wonen’ krijgen. De raad steunt dat voorstel in grote meerderheid. Maar tegelijkertijd zijn er zorgen.

Groeiende stad
Rick van der Zweth van de PvdA verwoordt die het duidelijkst. Hij zegt dat de stad groeit, en daarmee ook de behoefte aan ruimte voor sekswerkers. Maar die extra ruimte komt er niet, de mogelijkheden nemen juist af, door het sluiten van de tippelzone en door de problemen rond de herstart van het Zandpad. Hij hekelt het verdwijnen van de tippelzone en benadrukt dat die plaats moest maken voor ‘te dure appartementen’.

Ook Student & Starter wil dat er meer ruimte komt voor sekswerkers. Tessa Sturkeboom vindt dat seks een onderdeel van onze samenleving is. Volgens haar moet je het beroep van sekswerker omarmen. Zij wil een nadrukkelijke erkenning van de gemeente dat sekswerk een legaal beroep is.

Thuiswerken
D66 pleit ook voor meer mogelijkheden. Ellen Bijsterbosch focust echter op de thuiswerkenden in de branche. Dat mag nu officieel niet, iemand die thuis klanten ontvangt wordt gelijkgesteld met een bordeelhouder. Een nagelstudio mag wel aan huis werken, stelt Bijsterbosch, maar een thuiswerkende prostituee mag dat niet. Ze schets het probleem dat als er sprake is van geweld dat de sekswerkers dan geen aangifte durven doen. Als uitkomt dat ze thuiswerken, riskeren ze een boete of een huisuitzetting.

Burgemeester Sharon Dijksma onderkent voor een groot deel de problemen die de raad schetst, maar toch vindt ze haar rol beperkt. De burgemeester geeft aan niet zelf actief op zoek te kunnen of willen gaan naar exploitanten van seksinrichtingen. Daarnaast geeft ze aan dat de afgelopen tien jaar er geen enkele aanvraag vanuit de branche is geweest voor het starten van een seksinrichting in de stad. De burgemeester zei tijdens het debat wel toe dat ze met de branche in gesprek wil over de wensen en behoeftes die er leven.

Gat in de begroting
Tegelijkertijd debatteerde de raad over het Nieuwe Zandpad. Wethouder Eelco Eerenberg heeft een voorstel om de hulpverlening bij de nieuwe prostitutiezone in te richten. Die plannen kunnen op veel steun rekenen. De VVD is kritisch op de financiering van het plan, in de begroting zit een gat van 70.000 euro. De PVV gaat een stap verder, die vindt dat het plan vooral voorsorteert op een ‘hele reeks nieuwe subsidieslurpers’.

Bron: https://www.dominaforum.nl/prostitutie-in-het-nieuws/utrechtse-gemeenteraad-meer-ruimte-voor-sekswerkers/

Succes van SM Studio Almere zorgt voor volle agenda’s (maar in het weekend zijn er nog kamers vrij!)

In Almere maken steeds meer erotische dames, Meesteressen en kinkygirls gebruik van de fraaie sfeervolle kamers die er te huur zijn. Op de discrete locatie (industrieterrein in de Muziekwijk, vlak bij de snelwegen A1 & A6) kan er gratis geparkeerd worden, is altijd een gastvrouw aanwezig en zijn nette douches met schone handdoeken aanwezig.

En de kamers worden veelvuldig gehuurd. Er zijn nog enkele plekken vrij zoals hieronder te lezen is. Heb je ook interesse in het huren van een kamer? Neem dan een kijkje op www.smstudio-almere.nl/tarieven voor prijzen en meer info. Om een kamer te reserveren als commerciële Meesteres of Kinkygirl, kan je mailen naar [email protected].

Welke kamers zijn er nog vrij deze en volgende week?

In de handige agenda’s is makkelijk te zien welke kamers er nog vrij zijn. De vakjes die groen gekleurd zijn, die kamers zijn nog vrij om te huren. Je kan dat zien op www.smstudio-almere.nl/agenda en www.privehuisalmere.nl/agenda!